از يكى وارد شوى و از ديگرى بيرون روى . » به عيسى ( ع ) گفته شد : « اگر براى خود خانه‌اى مىساختى چه خوب بود ؟ فرمود : آفريدگانى كه پيش از ما بودند براى ( عبرت ) ما كافى است . » پيامبرمان ( ص ) فرمود : « از دنيا بپرهيزيد ، چرا كه دنيا از هاروت و ماروت ساحرتر است . » « 20 » روايت شده كه رسول خدا ( ص ) روزى بر ياران خود وارد شد و فرمود : « آيا در ميان شما كسى هست كه بخواهد خدا كورى را از او بردارد و بينايش كند ؟ به هوش باشيد هر كس به دنيا رغبت كند و آرزويش در دنيا طولانى شود به همان اندازه خدا دلش را كور سازد ، و هر كس در دنيا زهد ورزد و آرزويش را كوتاه كند خدا بدون فرا گرفتن به او دانشى بدهد و بدون هدايت گرى او را هدايت فرمايد ؛ آگاه باشيد پس از من گروهى خواهند بود كه حكومت آنها جز با كشتن و تكبّر راست نيايد و ثروت جز با فخر فروشى و بخل ، و محبّت جز با پيروى هواى نفس ، به هوش باشيد هر يك از شما كه آن زمان را دريابد و با توانايى بر ثروت بر فقر صبر كند و در حالى كه مىتواند محبّت ورزد بر خشم و كينه شكيبا باشد ، و بر خوارى صبر كند در حالى كه مىتواند عزيز شود و اين كار را براى خدا كند خدا در مقابل پاداش پنجاه صديق به او بدهد . » « 21 » روايت شده كه روزى عيسى ( ع ) دچار رعد و برق و باران شديدى شد و خانه‌اى مىجست كه بدان پناه ببرد . پس از دور خيمه‌اى به نظرش رسيد و به طرف آن آمد ناگهان زنى را در آن ديد . پس از آن روى گرداند پس غارى را در كوهى ديد و به آنجا رفت ناگاه در آن شيرى ديد . عيسى ( ع ) دست را بر سر خويش نهاد و عرض كرد : خداى من براى هر چيزى مأوايى قرار داده‌اى و

--> ( 20 ) اين حديث را ابن ابى الدنيا در نكوهش دنيا و بيهقى در الشعب از ابو دردا به سندى ضعيف روايت كرده‌اند چنان كه در الجامع الصغير نقل شده است . ( 21 ) اين حديث را ابن ابى الدنيا و بيهقى به صورت مرسل روايت كرده‌اند و در سند حديث ابراهيم بن اشعث است كه ابو حاتم دربارهء او سخن گفته است ( المغنى ) .